Tuhaf değil mi? Cumartesi günü bu nereden çıktı. Çıktı ama işte. Geçtiğimiz hafta iki kişiyi toprağa verdik. Yattıkları yerde rahata uyusunlar. Nur içinde olsunlar.  Ölüm hepimizin gerçeği kabullenmek gerekse de zor zor. Hangi ölüm erken ölüm değil ki.. Yine de hayat devam ediyor diyerek yaşamaya bakıyor insan. Geçtiğimiz günü bir kitapta okumuştum ve not almıştım. Zamanı geldi paylaşmanın.

Hayatlarının son 3-12 haftasında yanlarında olan Avustralyalı hemşire Bronnie Ware hastalarının en yaygın 5 pişmanlığını tespit etmiş:

“Keşke başkalarının benden beklediği hayatı yaşamak yerine hayallerimi gerçekleştirme cesaretim olsaydı”
“Keşke bu kadar çok çalışmasaydım”
“Keşke duygularımı ifade edecek cesaretim olsaydı”
“Keşke arkadaşlarımla bağlantılarımı kopartmasaydım”
“Keşke kendime daha fazla mutlu olmak için izin verseydim”

Keşke demek boşuna. Hayat geçip gitmiş. Farkında olmak lazım, olamıyorsak da yapacak bir şey yok..

Hayat işte..

YSM-Kaderci