Yazamıyorum. Kafamdan binlerce kelime, satır ve sayfa geçiyor. Hepsini aklımda yazıyorum. Her gece yastığa kafamı koyuyorum. Sabah kalkınca yazarım diyorum. Sabah oluyor, elim klavyeye bastığı anda tüm satırlar siliniyor. Ne zaman bu hale geldim ben?

Yazmayı düşündüğüm çok yazı, çok konu, çok anım var. Ama bir el engelliyor. Kendime yenik düşüyor ve bırakıyorum. Oysa ben yazmayı, konuşmayı ve paylaşmayı çok severim.

“Sonbahar etkisi mi?” diyorum kendi kendime. Malum yaz kızıyım ben, soğuk havayı sevmem. Mevsim geçişleri de özellikle yazdan sonbahara mutsuzlaşırım. Havanın birden soğuması, aniden bastıran yağmurlar, etraftaki karmaşa yorar beni. Oysa daha düne kadar ne güzel güneşli günlerdeydik.

Yaz bitiyor, güneş gidiyor, yağmurlar yağıyor, hayat devam ediyor. Bana yine yazamadığım satırlar kalıyor.

YSM