19 yıl önce bugün 23.58’de bir melek geldi dünyaya. 36. haftasında çok merak ettiği dünyayı ” Ben erkenden gideyim bakalım orada neler oluyor ” diye hiç beklenmeyen bir anda doğmuş Acıbadem Hastanesi Kadıköy’de.. 

Minnacıkmışta sayılmazmış  doğduğunda 48 cm, 3250 gr’mış. Acemi bir anneyle başlamış hayata…

Anensi ilk gördüğünde inanamamış “ay ne çirkin bunu ben mi doğurdum demiş” sonra dünyanın en güzel bebeği benim diye dolaşmış. Teyzesinin dili tutulmuş iki saat konuşamamış mutluluktan. Anneannesi dedesi 8 saat sonra görmüşler Melis’i…

Ta doğumdan başlamış hayatı seçimi. O günden bu yana kendi seçimlerini kendisi yapmış. 

Anne karnındayken “cadde kızı ” derdim ben ona. Makat gelişi olduğu için başı hep dışa dönük dünyayı seyretti durdu içeriden. En sevdiğimiz yerlerde hep birlikteydik onunla. O “cadde kızı” olmaya devam etti ben farklı yerlerde farklı bir hayatı sürmeye. Ama göbekten bağımız hiç kesilmedi. Hislerim hisleri, hisleri hislerim oldu benim. Yüzünün düşmesinden gülüşüne tüm mimikleri hayatım oldu.

Zaman nasıl çabuk geçiyor. Oysa bekleyene hiç geçmez derler. Bana anne olacaksın dediklerinde anlamamıştım ben ve annelik bana ne uzak kavramlardı. Bugün üç harika prensesin annesi.

Melis 1 yaşında...

Melis 1 yaşında…

İşte bugün 1 numaram Melis’in doğum günü.

Canım kızım . Seninle büyüdüm, seninle yaşadım, seninle muhteşem anılar yaşadım / yaşıyorum. Bana verilmiş hediyelerin en özeli en mükemmelisin. Seni çok seviyorum.

Harika yıllara, yaşlara minik cimcimem.

Bu sabah kuşlar doğum günün için gelecek pencerene…

Yıllar geçecek belki ben de kuş olacağım.

Ama seni sevmekten annen olmaktan hiç vazgeçmeyeceğim.

İyi ki doğdun benim canım kızım.

YSM-Annish