Dini bayramlarımızı yüzyıllardır devam etmekte olan ananelerimize göre kutlarız. İnsanlar yaşadıkları çevrelere göre, ailelerinin göreneklerine göre kutlama yaparlar.

Eskiden Bizim köylerimizde kurban kesen ev; kestiği kurbanın derisini ağaç evinin dışarıdan görünen kısmına asarmış. Böylelikle o köye bayram için ziyarete gelenler  hangi evde kurban kesilmiş, et yemeği var bilirler ona göre yemek yerlermiş.

“Göçüvedi” buraların en meşhur oyunuymuş. Delikanlıların oynadığı bu oyunu kadınlı-erkekli izlerlermiş. Unutuldu… (Çocukluğumda bir sefer izlemiştim)

Şimdilerde olduğu gibi her bayram öncesi hazırlıklar başlarmış. Arife günü bayrama has: ekmek, börek, tatlılar falan yapılırmış. Diğer hazırlıkların yanında eskiden kalma bizim evde her arife günü fındıklı veya cevizli un helvası  ile çizleme ekmeği yapılır. (Bayılırım un helvasına)


Bizim buraların her Köyün bayram günü vardır. Herkes hangi köyün bayramını ne zaman kutladığını bilir ve ona göre gezmelere çıkar. Gittiğiniz köyde hangi eve çıkarsanız-çıkın ikramlarda bulunur. (bizim köyün bayramı hep 1. gün) Yemek, tatlı, içecek ikramını neyse onu yer&tadarsınız. Ev sahibini tanımanız, akraba olmanız gerekmez. Halen devam etmekte olan en gözde ananemiz. O na keza Mezarlık ziyaretleri bayramlarımızın olmazsa-olmazı.

2000’li yıllar öncesi her bayram, köyler arası futbol turnuvaları düzenlenirdi. Bu futbol turnuvaları birkaç yıl halı sahalara kaydı ve sonrasında ilgisini kaybetti.

Bazı köylerimizde her zaman olmasa da bayram günlerine has çeşitli etkinlikler (yerel sanatçı konseri, güreş, futbol turnuvası vs.) düzenlenmekte.

Bayramlarda insanlar köylerinden tatlı birer huzur alır ve yaşadıkları yerlere dönerler.

Sağlıklı, huzurlu, mutlu, hatırlanası nice Bayramlara.

Kamil Temel Çelik

Karadeniz Ereğli