Çok uzun zamandır iphone kullanıyorum. O kadar çok elim ayağım oldu ki onsuz hayat bana zor geliyor. Mutlu Dr’u bile ikna edip ona geçen yıl iphone almıştım düşünün ne derece bağımlılık. Sevdiklerimin iphone kullanıyor olması extra hoşuma gidiyor.

Ama hayat her zaman aynı devam etmiyor. İlk iphonumun bir kaç kere camı değişti malum kızlardan en kadar saklasam aklı fikri app da Maya Su’nun. Geçen akşam babasının iphone almış eline baba şifreni girer misin bu app inderemiyorum diyor. Yahu ne zaman büyüdü bu bu kadar? Ama bu çocuklar gerçekten anne karnında öğrenip geliyor. Deneyin isterseniz bir çocuğa oyuncak telefon verin yüzüne bile bakmaz gerçek telefon ile sürekli oynar.

Neyse işte geçen salı gecesi iphone da programını update edelim dedik ve iphone gitti. Hiç bir cevap yok. Ertesi gün  Göktürk’te ki bayiye gittim. Servise gitmesi lazım siz götürün biz götürsek 1 aydan önce netice alamayız. Peki diyerek Vodafone’u aradım. Netice de Vodafone Redd kullanıcısıyım ya hani bozulunca evden alıp bana telefon temin ediyorlar ya… Hikaye tabi ki geçtiğimiz çarşambadan bile Vodafone’dan ne gelen var ne giden. Açık söylüyorum Vodafone geçtiğim günden bu yana bir kez -ki o da çok büyük sel nedeniyle- memnun olmadığım bir an bile olmadı. İyi ki geçtim dedim. Faturam rahatladı, rahat rahat konuştum internete girdim etc. Hem de 14 yıl diğer operatöre yatırdığım konuşma ücreti ile bir araba alabilir derece de olan faturam sabitlenmişken şimdi yeniden dönsem mi duygusundasıyım. Neden derseniz Vodafone Redd hizmetinden yararlanmak istememe rağmen şu saat oldu ne arayan var ne de soran.Kızdığım için aramadım aramayacağım da bunaldım. Firmaların bu yaklaşımı artık sıkıyor beni. Vodafone Duy sesimi 🙂

Neyse aldım telefonu geçen perşembe servise bıraktım Elimde servis fişi iphonum serviste şeklinde oradan çıktım. Ama içimi sızı kapladı. Benim iphonesuz halim çok fenaymış. Kendimi boynu bükük hissettim. Çünkü fotoğraf çekmek, paylaşmak, tweet yazmak, email kontrol etmek cevaplamak, instagram da paylaşmak vb hiç birini yapamıyorum. Ben sürekli evde oturan ve zamanını bilgisayar başında geçiren biri de değilim. Bazen gün içinde iki üç farklı lokasyonda olduğum olur. Ama işte bu durum nedeniyle çok tuhaf bir durumdayım. Mailleri sadece bilgisayardan kontrol ediyor, sosyal ağlarımı da vakit bulursam şöyle bir bakıyorum. Ama yok çok zor. Kızların fotoğrafını çekeyim diyorum koş koş canonu al çek yok aynı anda hepsi olmuyor.

Az önce servisi aradım hesapta onlar dün beni arayacaktı ama aramadılar zaten aramalarını da beklemiyordum. Şu ana kadar şu yaşımdayım  arayacağım deyipte arayan hizmet servisi vallahi görmedim. İphonum yenisi ile değişecekmiş, cihaz stresi varmış  2-3 hafta sürecekmiş ithalat da stres varmış. 10 iş günü dolmadığı için de bana iphone4 sağlayamıyorlarmış . 8 ağustosa kadar bekleyin talebinizi yapın dediler. İş mi şimdi bu ya…

Şimdi kızların mp3 dinlemek için var olan Samsung idare telefonundayım. Kimse sesimi duymuyor çünkü kızlar milyon kere yere düşürmüş ve kimbilir hangi noktası stresli. Eski camı çatlak patlak iphonum hazirandan beri Mutlu Dr bir yere bırakmıştı oradan gelse belki kullanacağım ama o da nafile…Şimdilerde o akşam eve gelince elime alıp huşu yaşıyorum 10 dk kadar sonrası zaten kızların uykusu, azıcık sohbet vb olmuyor. Ama Mutlu Dr ameliyata vb gider diye stresliyim çünkü o yokken iphone benim en iyi arkadaşım. Evde yalnız değilim gibi hissediyorum okurken yazarken …

Yani iphonemaniadayım. Çok zormuş bu durum..

YSM-İphonemaniak 🙂