Akşam bir film izledim. “one chance ” filmin ismi. Gerçek hikayeye dayanıyor. Film başrol oyuncusu kadar her sahne de ha şimdi ama bu kadar da olmaz ki diye sayıkladım. Bazen hayat bizim isteğimizin çok dışında akıyor. Ve ne olursa olsun zorlamadan kabullenmek gerekiyor.

Filmi izlemenizi öneririm. Filmi izlerken de aklıma aşağıdaki hikaye düştü. Gerçekten eksik tarafımız en güçlü tarafımız.

Kendinizi keşfetmeniz dileğimle,

YSM

Hikaye Yazarını bilmiyorum bilen varsa yorum bırakırsa çok sevinirim 🙂

Japonya’da bir çocuk 10 yaşındayken, trafik kazası geçirmiş ve sol kolunu kaybetmişti… Oysa çocuğun büyük bir ideali vardı… Büyüyünce iyi bir judo ustası olmak istiyordu… Sol kolunu kaybedince bu hayali de yıkılmıştı…
Çocuğun büyük bir depresyona girdiğini gören babası, Japonya’nın ünlü bir judo ustasına gidip, yapılacak bir şeyin olup olmadığını sordu…
Hoca “Getir çocuğu… Bir bakalım önce…” dedi…
Ertesi gün baba-oğul hocanın karşısındaydılar…
Hoca çocuğu süzdü…
-”Tamam” dedi, “Yarın eşyalarını getir… Çalışmalara başlıyoruz…”

***

Ertesi gün çocuk geldiğinde hocası ona bir hareket gösterdi; “Bu hareketi çalış” dedi…
Çocuk bir hafta aynı hareketi çalıştı…
Sonra hocasının yanına gitti…
-”Bu hareketi öğrendim?.. Başka hareket gösterecek misiniz?..” diye sordu…
Hoca; “Çalışmaya devam et…” dedi…
2 ay, 3 ay, 6 ay derken çocuk okuldaki bir yılını doldurdu…
Bu bir yıl boyunca hocanın direktifi doğrultusunda hep aynı hareketi tekrarlamıştı…
Hocanın yanına tekrar gitti; “Hocam, bir yıldır hep aynı hareketi yapıyorum… Bana başka bir hareket öğretmeyecek misiniz?..” diye sordu…
-”Sen aynı hareketi çalış oğlum… Zamanı gelince yeni harekete geçeriz oğlum…”

**

2 yıl, 3 yıl, 5 yıl derken çocuk judodaki 10. yılını doldurdu…
20 yaşındaydı…
Bir gün hocası yanına gelip;
-”Hazır ol!..” dedi, “Seni büyük turnuvaya yazdırdım… Yarın maça çıkacaksın…”
Delikanlı şok olmuştu…
Hem sol kolu yoktu, hem de judoda bilebildiği sadece tek bir hareket vardı…
Unlü judocuların katılacağı büyük turnuvada hiçbir şansı yoktu…

Fakat hocasına duyduğu saygıdan sesini çıkartamıyordu…
***
Turnuvanın ilk günü delikanlı ilk müsabakasına çıktı…
Rakibine bildiği tek hareketi yaptı ve kazandı…
Derken… İkinci, üçüncü maç, çeyrek final, yarı final ve final…
Finalde delikanlının karşısına son on yılda hiç yenilmeyen ülkenin şampiyonu çıkacaktı…
Rakibi bir judo ustasıydı…
Delikanlı hocasının yanına koştu…
-”Hocam hasbelkader buraya kadar geldik… Ama şu rakibime bir bakın hele… Bende bir kol eksik ve judoda bildiğim tek bir hareket var… Bu kadar bana yeter… Bari çıkıp da rezil olmayayım… İzin verin turnuvadan çekileyim…” dedi…
-”Olmaz” dedi hocası… “Kendine güven ve çık dövüş… Yenilirsen de namusunla yenil…”
***
Delikanlı çaresiz çıktı müsabakaya…
Maç başladı…
Delikanlı yine bildiği tek hareketi yaptı ve tak!..
Rakibini yenmişti, şampiyon olmuştu…
Kupayı aldıktan sonra hocasının yanına koştu…
-”Hocam nasıl oldu bu iş?.. Benim tek kolum yok ve judoda bildiğim topu topu tek bir hareket var?.. Nasıl oldu da ben kazandım?..”
-”Bak oğlum” dedi hocası…
“Sen 10 yıldır o hareketi çalışıyordun… O kadar çok çalıştın ki, artık yeryüzünde o hareketi artık senden daha iyi yapan hiç kimse yok…
Bu bir…
İkincisi de, yaptığın o hareketin judoda tek bir karşı hareketi vardır…
Onun için de rakibinin seni sol kolundan tutması gerekir!..”
***
Hoca bunu söyledikten sonra ekledi:

-”İnsanların hayatta eksiklikleri bazen en güçlü tarafları haline gelebilir… Yeter ki eksiklik kafalarında oluşmasın!..”