Vogue sevdiğim hatta çok sevdiğim ve özellikle ABD, İtalya ve Fransa edisyonlarını özellikle takip ettiğim bir dergidir. Farklı fotoğrafçıları tanımak adına çok hoşuma gider ve arşivlerim sıklıkla. Ama iki gün önce zıpladım. Hem de nasıl sanırım beynimden kıvılcımlar çıktı. Henüz dergiyi alıp okumadım ve bir anne olarak da almayı düşünmediğimi açıkçası belirtmek isterim. İçinde çocuk olan her duygunun yok sattığı ; bilinçli-ya da bilinçaltı reklamlara bile tepkili olan biri olarak ilk okuduğum da  tek kelime ile tepem atmıştı. 6-12 yaşlarındaki kız çocuklarına gece elbiseleri, topuklu ayakkabılar giydirip ağır makyaj yaptıran Vogue dergisinin Fransa edisyonuna tepki yağıyor yağmasına da benim tepkim sürekli reklam için kullanılan çocuklara ve kişilere aslında.

Vogue Fransa’nın istifa eden ve 10 yıllık görevinden ayrılan Carine Roitfeld Tom Ford ile birlikte gitmeden önce acayip sansasyon yaratayım diye düşünmüş sanırım. Hangi akla hizmet yahu? Ülkemiz ve dünya da  pedofiller cirit atarken bunun farklı hallerini hele günümüzün internet ve farklı mecralarında düşünemiyorum. Hiç şık olmadı Vogue France hiç yakışmadı.

Vogue Türkiye konuyla ilgili ne yapar yazar mı çizer mi bilmiyorum beni bağlamaz mı der bilmiyorum ama bir değil bin kez düşünülmeli çocuklar ve reklam söz konusu olduğunda.

Maya Su için doğduğu günden  bu yana bir kaç arkadaşım çalışmış oldukları firmaların bebek bölümü için çekim yapmak istediler. En başından beri hayır diyorum buna. Doğum fotoğrafları için stock ajansa onay vermiştim şimdi ona bile pişmanım.

Bazı kişiler çocukları için bir ajansa kaydettirelim güzel anı olur bir reklam ya da dizi de oynar vb bakış açısında olabilir. Bana göre saatlerce uygun olmayan şartlarda geçirilen zaman, uygun olmayan zaman dağılımı vb hayır bana göre değil. Vogue da yer alan çocukların rahatsız edici fotoğrafları çekilirken anneleri ne düşündü acaba hangi ruh haliyle bunu yaptılar çok merak ediyorum. Ben düğün,nişan vb günler de minnacık kızların saçlarını topuz yaptırıp süsleyen minik gelin ya da modele dönüştüren hallere bile kızan biriyim. Bana göre her şey yaşına göre yaşanmalı. Maya Su oje sürmek istedi kara kara düşündük bir kez izin verdik ve ertesi gün sildik yoksa bu aile içi krize dönüşecekti içimizde. Ama suç onun değil ki. Yuva da ya da farklı yerler de ojeli, rujlu yaşıtı bir çok bebek var 🙁 zor bu işler zor… Geçtiğimiz gün bir arkadaşında simli topuklu ayakkabı görmüş topuklu ayakkabı giymek istiyorum dedi. Asıl suç o ayakkabıyı üreten ve satanlarda… Kız çocuğu bu evde annesinin topuklu ayakkabılarını giyer, takılarını takar vb de diyenler olabilir. O reklamlarda oluyor keşke orada da olmasa !. “havam var benim”  diye çıkan reklama da deli oluyorum ben. Evet kızıyorum , çocuk işçi çalıştıranlara da kızıyorum. Sokak çocuğu ayırımı yapana da kızıyorum. Bu yazı uzayıp gidecek daldan dala da konacak biliyorum ama çocuk istismarı ne yazık ki had safhasında .

Ayrıca unutulmamalı ki çocuk haklarına göre :”Çocuklar her türlü istismar, ihmal, ve sömürüye karşı korunmalı ve hiçbir şekilde ticaret konusu olmamalıdır. Çocuk uygun bir asgari yaştan önce çalıştırılmayacak, sağlığını ve eğitimini tehlikeye sokacak fiziksel, zihinsel ve ahlaki gelişmesini engelleyecek bir işe girmeye zorlanmayacak ve izin verilmeyecektir.” diye de hatırlatmak istiyorum.

Konuyla ilgili duyarlılık gösteren sevgili Çiseren ve Elif(blogcuanne) teşekkür etmek istiyorum.

Yazıyı okuyan herkesi de duyarlı olmaya davet ediyorum.

YSM-Anne