Çağan Irmağın “Babam ve Oğlum” filmi hayatımda en çok ağladığım filmlerindendir. Hoş hangi Çağan Irmak filminde az ağladım ki..

Filmden iki üç replik vardır ki hiç unutamam. Not defterimde yazar durur.

  • “İnsan büyüyünce hayalleri küçülür mü ?
  • Bide şey dedin keşke beni görmeyeydi böyle yatakta.. Korkma..Evlatlar babalarını hep hatırlamak istedikleri gibi hatırlarlar ..
  • Böyle gollarımı açeydim iki yana… Tuteydim onu. Tuteydim onu ben… Gitme deyeydim, gitme! Onbeş sene evvelsi… Dureydim böyle, Nuran… Tuteydim. Sarıleydim böyle evladıma, gitme deyeydim. Gitmezdi o vakıt… Galırdı… Ağzım dilim lâl oleydi… Git deyen dilim kopeydi… Benim yüzümden!!!

Az önce son doğumun fotoğraflarını düzenlerken bu fotoğrafa takılıp kaldım. Yukarıdaki film geldi aklıma ve bu satırlar döküldü içimden..

Bu kareye şahit olmak bir babanın mutluluğunu yaşamak. Yıllar sonraya bırakabilecek bir an-ı.

Bu fotoğrafı “tüm babalara” teşekkürlerimle paylaşmak istedim.

Yünsel ailesine sonsuz teşekkürlerimle..

YSM

 

babamveoglum